Nieuwskanaal voor: ChristenUnie Schouwen-Duiveland

Zwart-Wit of kleur bekennen

Fri, 17 Feb 2012 18:35:49 +0100

Ik had me echt op de Vriendendag van de ChristenUnie op 4 februari verheugd. Toen ik de uitnodiging daarvoor op de mat kreeg meldde ik me natuurlijk gelijk aan.

Tenslotte is het een uitgelezen kans om een bezoek te brengen aan het Tweede Kamer-gebouw, de kopstukken van onze partij “in het wild” te ontmoeten en zelfs met hen te spreken en wat workshops bij te wonen. Hevige sneeuwval gooide echter roet in het eten; van alle kanten werd me afgeraden om niet op weg te gaan als het niet echt nodig was en ik heb die goede raad met frisse tegenzin opgevolgd. Nogal een tegenstelling: sneeuw en roet, behoorlijk Zwart-Wit.

Over tegenstellingen gesproken: Politiek Nederland profileert zich ook graag in allerlei kleuren met daaraan gelinkte tegenstellingen: Rood, Groen, Blauw of welke andere politieke kleur dan ook kun je grofweg ook als Zwart-Wit aanduiden, met hier en daar ook nog wat Grijze gebieden. Toen ik daarover verder nadacht vroeg ik me af in welke kleur ik de ChristenUnie nu eigenlijk zou willen indelen? Zijn we “Zwart”, zoals sommige volksgenoten ons Christenen soms aanduiden, of zijn we “Wit”, zoals wij onszelf graag zouden willen beoordelen? Of zitten we in dat “Grijze” gebied, het Bijbelse idee van “noch warm, noch koud” zijn?

Ik hoop echt dat het laatste niet van ons gezegd kan worden, het is van groot belang dat we als ChristenUnie duidelijke keuzes maken. Dat is niet altijd zo gemakkelijk, want om enige invloed te hebben dien je, als kleine partij zijnde, mee te doen met de groten. En juist daar is het vaak lastig onderscheid te maken tussen wit, zwart of grijs. Het belangrijkste voor ons is dat we alle beslissingen die gemaakt moeten worden steeds maar weer toetsen aan het gedachtengoed en de uitgangspunten van onze partij. Dat geldt zowel in de landelijke- of provinciale politiek, maar niet in de minste plaats voor het maken van lokaal beleid.

Een ieder, die zich in dit gedachtengoed kan vinden, zal bemerken dat de ChristenUnie Schouwen-Duiveland niet Zwart, niet Wit en niet Grijs is, maar een kleurrijke volksvertegenwoordiger wil zijn, die zich ervoor sterk maakt om de belangen van de inwoners van ons mooie eiland zo goed mogelijk te behartigen, maar dan wel vanuit Bijbels perspectief: Kleur bekennen dus!

Rien de Bruijne

Bekijk de een fotoverslag op de site van de ChristenUnie

2012: Economie versus Zorg?

Mon, 09 Jan 2012 19:00:00 +0100

De jaarwisseling is een leuk moment om te kijken naar wat je hebt gedaan en wat je wilt gaan doen. En in 2012 zullen we moeten gaan beschermen wat we hebben, namelijk de aandacht voor mensen die het moeilijk hebben.

Dat komt omdat er vanuit Den Haag nieuwe regelingen komen voor bijvoorbeeld re-integratie en maatschappelijke ondersteuning. Ook Schouwen-Duiveland moet meer zelf gaan doen voor minder geld. Het voordeel is dat we hulp kunnen bieden zoals we dat zelf het beste vinden, maar met een kleine portemonnee wordt dat wel een ‘uitdaging’. Het bieden van werkervaringsplaatsen in de gemeente is wat ons betreft een mooie middenweg.

Het afgelopen jaar is de strategische visie vastgesteld waarin de gemeenteraad heel duidelijk heeft gezegd dat bijvoorbeeld overal op het eiland huizen gebouwd mogen worden, dat onderwijs bewaard moet worden en dat het eiland haar lokale producten meer moet gaan etaleren. Aan het onderwijsbeleid wordt ondertussen gewerkt. In 2012 komt het college met een plan waarin de hele strategische visie financieel wordt uitgewerkt en dan moeten we gaan kijken of de gelden verantwoordelijk verdeeld worden. Onder deze verantwoordelijk verstaan wij het beschermen van je bewoners – soms voor zaken van buitenaf, soms ook voor zichzelf.

Want het kan zomaar zijn dat de voornemens in de visie niet allemaal verwezenlijkt kunnen worden en dan zullen we moeten kiezen. Iedere partij in de raad moet de afweging maken tussen economisch belang (wat werkeloosheid voorkomt) en zorg voor de zwakkeren (want niet iedereen kan werken).

We zullen alle wijsheid nodig hebben voor een haalbare afweging waarmee we de inwoners zoveel mogelijk dienen. Gelukkig ligt de bron van wijsheid niet in onszelf. Een goed 2012 toegewenst.

Erika Capelle

Communiceren

Thu, 29 Dec 2011 19:30:00 +0100

Aan het einde van, of zo bij het begin van een nieuw jaar bepeins je wat er verkeerd of goed ging, en wat zo nodig verbetering nodig heeft. Een ding viel me op en dat is wat me al langer bezig hield. Dat problemen vaak terug te leiden zijn op communiceren of beter gezegd het niet of slecht communiceren. Of het nu binnen het gezin is tussen ouders en kinderen, of werknemer en werkgever, of gemeente en bewoners, of tussen zorgverleners en patiënten. Hoe komt het toch dat in zoveel verbanden als er problemen zijn, slechte communicatie als oorzaak boven komt drijven?

Wat uit onderzoek en evaluatie blijkt dat bij veel gevallen waar communicatie tot problemen leidde, slecht luisteren de bron is. Hoe is dat mogelijk in een tijd waar marktonderzoek op onderzoek word gestapeld en waar er inspraakavonden worden georganiseerd en men gelegenheden heeft om mee te discussiëren. Hebben die marktonderzoeken wel zin dan? Wat men vaak ziet, is dat marktonderzoekers de vraag zo stellen dat dit de denkwijze van de opdrachtgevers is en die het antwoord krijgen wat ze willen hebben, omdat men zich niet kan verplaatsen in de burgers en wat resulteert in een nog grotere frustratie.

De meeste gesprekken die gevoerd worden resulteren niet in een uitwisseling van ideeën. Maar om winnen, kijk eens hoe slim ik ben en wat voor wereld idee ik heb. Men laat elkaar uit fatsoen uit spreken, maar is vooral in zich zelf geïnteresseerd. Daarentegen zou het zo moeten zijn dat men bereid is naar de ander te luisteren en zich te laten beïnvloeden. Want als men samen aan een idee bouwt, kan het alleen maar beter worden.

Onbevooroordeeld luisteren is niet eenvoudig. Stel dat je partner allerlei wilde plannen heeft, dan word het moeilijk om alleen maar te luisteren zonder direct te komen met afwijzingen en oplossingen, zeker als er een bepaald verleden is. Maar hoe zit het dan met de burgers op de inspraakavonden die aan het eind van de avond met dezelfde mening en gedachtegang naar huis gaan. De oplossing zou kunnen zijn door hen boven hun eigenbelang uit te laten stijgen. Als je mensen verantwoordelijkheid geeft, kom je er achter dat ze veelal dezelfde verlangens hebben. En door samen op te trekken bij plannen, kan er wel eens een mooi resultaat uit komen. Als politicus moet je niet je oor laten hangen naar de mensen, maar je laten inspireren, en dat betekent niet dat iedereen gelijk krijgt.

Maar hoe kan men nu beter communiceren. Enig zelfinzicht is dan vereist, anders gezegd: durf eens in de spiegel te kijken als politiek. Naast vakmanschap is communicatie een van de belangrijkste pijlers om goed te functioneren. Dus de conclusie die ik trek is eigenlijk simpel, denk niet altijd dat je het zelf weet en er zo goed in bent, maar luister naar de ander die dat ook denkt en werk samen aan een plan. Dan kan er iets mooi groeien.

Peter Aarnoudse

Landleven, het Oostblok en onze democratie

Tue, 11 Oct 2011 18:22:45 +0200

Het leven bij ons op het platteland wordt vaak geassocieerd met het land waar het leven goed is. Ondanks het gegeven dat er langzamerhand een krimpscenario ontstaat op het platteland wordt de rust en de wijdsheid algemeen gewaardeerd. Ik vermoed echter dat wij Nederlanders de komende 10 jaar al polderend er zwaar aan moeten trekken om de enorme gaten te dichten die de kredietcrisis heeft veroorzaakt. Ben je op Schouwen –Duiveland wat kwestbaarder dan in de Randstad? Ik weet het niet. Er is nog geld voor dijkversterkingen en er zijn nog initiatieven om werkgelegenheid te creëren. We kunnen zelfs in de politieke besluitvorming initiatieven afwijzen als ze niet passen in onze leefomgeving. Hoe anders is het in andere Europese landen.

Op het moment van schrijven verblijf ik in het heuvelland van Hongarije en straks ga ik nog een week naar centraal Roemenië. Het dorp waar ik verblijf verkeert - evenals vele andere dorpen in Centraal en Oost Europa - op de rand van een faillissement. Ik moet het anders zeggen: er is geen geld en initiatief om enigszins vooruit te komen. Zaken die momenteel gerealiseerd worden zijn gefinancierd uit de Europa-pot . Gezien de noodzakelijke begrotingsmaatregelen die er binnen Europa genomen moeten worden zal er in de toekomst niet veel hoop zijn op economische vooruitgang voor landen als Hongarije, Roemenie en Bulgarije. In ieder geval geen vooruitgang waar een plattelands- of heuvellandbewoner iets mee opschiet. Van de bouwwereld in Hongarije is nog maar 20% in leven. De lonen liggen (indien men een baan heeft) dusdanig laag dat een gemiddeld maandloon met twee of drie keer benzine tanken op is. De afgelopen vijftien jaar is er door de bevolking consumptieve vooruitgang geboekt door het aangaan van leningen. Iedereen viel immers voor het westerse materialisme. De auto, mobieltjes, fashion enz. enz. Dit westers georiënteerde gedrag breekt de bevolking nu op. De gemaakte schulden moeten betaald worden. Deze landen zitten niet in de eurozone en dus zakt hun munt gevaarlijk onderuit terwijl kredieten verstrekt zijn door Zwitserse en Europese banken. Mensen die krediet hebben genomen kunnen deze onmogelijk meer terugbetalen. Mensen zitten dus letterlijk aan de grond en proberen van alles om het ene gat met het andere te vullen.

De roep naar tijden van weleer wordt steeds luider. Men voelde zich kennelijk veiliger onder totalitaire machthebbers. Veiliger dan de democratie die de landen hen nu bieden.

Misschien zit hier het verschil tussen hen en ons. Wij voelen ons verantwoordelijk om ons aandeel te leveren in de medezeggenschap. De mensen uit de voormalige Oostblok landen leggen de verantwoordelijkheid bij de politiek neer zonder zich ook maar enigszins in te spannen door middel van medezeggenschap. De aangewezen schuldigen zijn al gauw de politieke machthebbers, joden en zigeuners.

Laten wij dankbaar zijn voor het ons geschonken stelsel van democratie en medeverantwoordelijkheid.

Nog belangrijker is het dat ieder zijn steentje bijdraagt vanuit zijn christen zijn. Uit telefonisch contact met onze ChristenUnie leden weet ik ook dat deze verantwoordelijkheid door onze leden ook in praktijk gebracht wordt.

Jammer dat wij getalsmatig ook in een krimpscenario zitten. Laten wij bidden voor al onze christenbroeders en -zusters, dichtbij en veraf, om Gods zegen voor al het werk dat tot Gods eer mag gedaan worden.

De voorzitter,

Daan Klap

Twitterend tot je doel komen?

Tue, 30 Aug 2011 19:09:43 +0200

Kent u ze ook al? "Zit" u ook al op de sociale media zoals Twitter, Facebook, Hyves en LinkedIn? Ik wel, al ben ik niet zo'n verwoed twitteraar, het aantal tweets dat ik geplaatst heb zijn er sinds november vorig jaar slechts 167.

Mag ik mij even aan u voorstellen? Mijn naam is Rien de Bruijne, 57 jaren jong, getrouwd met Nelly den Boer; samen hebben we 4 schatten van volwassen kinderen en inmiddels hebben we ook al drie kleinkinderen. Actief lid van de Chr. Geref. kerk in Zierikzee en uiteraard lid van de ChristenUnie. Ik ben directeur/eigenaar van Uitvaartverzorging 'Schouwen-Duiveland'.

Ik twitter dus zelf soms wat, maar vooral volg ik daar, naast twitterende familieleden, enkele lokale- en landelijke politici en ondernemers; interessant om te ontdekken waar ze zich dagelijks zoal mee bezig houden. En dus volg ik o.a. ook Wim Dorst: zo'n zes jaar geleden maakte ik deel uit van de schaduwfractie, waar Wim als jong broekie net binnen kwam. Ik verliet de schaduwfractie omdat ik in de kerkenraad van mijn kerkelijke gemeente als ouderling benoemd werd. Nu zit mijn kerkenraadsperiode er weer op, en dan kan het, al twitterend, zomaar op deze manier gaan:

WimDorst (WimDorst)
Vanavond fractie

Sealander54 (Rien de Bruijne)
@WimDorst nog net zo leuk als in 'mijn tijd'? Waren interessante bijeenkomsten!

WimDorst (WimDorst)
@Sealander54 ja we missen je nog steeds, heb je ondertussen meer tijd gekregen?

Sealander54 (Rien de Bruijne)
@WimDorst yep....

WimDorst (WimDorst)
@Sealander54 heb je dan ook nog een klein beetje tijd voor in het bestuur van de CU? We zoeken er nog 1 en ik denk nu gelijk aan jou :-)

Sealander54 (Rien de Bruijne)
@WimDorst je mag me bellen, praten kan altijd:)

En voor je het weet zit je dan op 20 juni bij Daan Klap aan tafel: "Wil je het lokale bestuur van de CU komen versterken?" Jawel, dat wil ik wel, maar dan wil ik ook weer betrokken zijn bij de vergaderingen van de schaduwfractie, meedenken, meedoen, omdat de leefbaarheid op 'mijn' eiland me aan het hart gaat. En ik ben ervan overtuigd dat de ChristenUnie op Schouwen-Duiveland er werkelijk toe doet. Met elkaar kunnen we die leefbaarheid borgen en verbeteren, zodat het ook voor onze kinderen en kleinkinderen goed thuiskomen blijft.

Als u wilt mag u mij volgen @Sealander54 . . . maar hoe sociaal zijn die sociale media nou eigenlijk? Face-to-Face is, mijns inziens, toch altijd nog veel socialer dan Facebook! Kom gerust om een bakkie, laten we elkaar alsjeblieft niet uit het oog verliezen.

Rien de Bruijne

Schouwen-DuivelandPas

Tue, 19 Jul 2011 18:14:21 +0200

Onderweg naar huis vanuit mijn werk in Rotterdam is het de laatste tijd weer raak:
Afgeladen gezinsauto's met dakkoffers, campers met fietsen achterop en veel caravans.
Het is duidelijk: de zomervakantie is weer aangebroken.

Vakantietijd
Onderweg naar huis vanuit mijn werk in Rotterdam is het de laatste tijd weer raak:
Afgeladen gezinsauto's met dakkoffers, campers met fietsen achterop en veel caravans.
Het is duidelijk: de zomervakantie is weer aangebroken.
Terwijl ik achteraan schuif in de file op de N59 bij het Hellegatsplein vraag ik me af wat deze vakantiegangers nu toch zo aantrekt aan Zeeland, en in het bijzonder aan ons mooie eiland.

Pluspunten
Want wat zijn nu, naast de voor de hand liggende bestemmingen zee en strand, de publiekstrekkers van Schouwen-Duiveland? Ik kan in gedachten zo een heel rijtje opnoemen: prachtige natuur, mooie fietsroutes, mooie oude plaatsjes als Zierikzee en Brouwershaven...

Lef
En we hebben op ons eiland ontzettend veel enthousiaste ondernemers die proberen om de gast een unieke vakantiebeleving mee te geven. Één van de middelen die ze hiervoor hebben opgezet is de Schouwen-Duivelandpas. Een initiatief met lef, waardoor onverwachte partijen samenwerken om de gasten te laten zien dat we hier meer hebben dan alleen het strand.

Steun
En wat de ChristenUnie betreft is dit een initiatief waar we als gemeente achter moeten (blijven) staan. Het is een vooruitstrevend project, zeker nu er een proefpilot draait met een digitale vorm van deze pas. Het biedt de toerist die bij ons te gast mag zijn een bijzonder extraatje. Een extraatje dat ervoor kan zorgen dat deze zelfde toerist er in de toekomst nóg eens voor kiest om de vakantie op Schouwen-Duiveland door te brengen.

Wat ons betreft mag de gemeente hierin zelf ook best lef tonen, door de Schouwen-Duivelandpas te steunen!

Windmolenpark Zierikzee

Sat, 18 Jun 2011 15:50:49 +0200

Al geruime tijd houdt de ChristenUnie-fractie zich bezig met het onderwerp windmolens. Wel of niet plaatsen van vier grote turbines aan de Gouweveersedijk tussen Ouwerkerk en Zierikzee? De geschiedenis leert ons dat er al sinds 1996 aan gewerkt wordt. Nu, 15 jaar verder, zal het er toch van gaan komen of juist niet ? Menig politieke fractie heeft zich de afgelopen weken het hoofd gebroken hoe men zich op moet stellen in deze kwestie, wat geresulteerd heeft in verdeelde fractie’s met voor- en tegenstanders. In de commissie van 14 juni was nog geen meerderheid voor het plan, maar het zou er toch van kunnen komen als de kritische fractie’s van SGP of de ChristenUnie voor gaan stemmen.

ChristenUnie heeft aangekondigd met een voorstel te komen om de hoogte te beperken. Hoe hoger de windmolens, hoe groter het gebied dat overlast zal ondervinden. SGP komt met een voorstel om er 1 minder te plaatsen, om welke het dan zou gaan is nog onduidelijk. Dit aangekondigd voorstel is verder nog niet gemotiveerd.

Misschien goed om wat eigenschappen van windmolens op een rijtje te zetten die van belang zijn voor de omwonenden en die beleidsmakers in hun afwegingen zouden mee moeten nemen:

Geluid
Een vervelende bijkomstigheid is dat de molens geluid produceren, namelijk 91 tot 104 dBA aan de bron wat resulteert in 40-43 dBA op 250 meter afstand. Waarbij elke molen die er bij komt 3 dBA extra geeft. Dit kan als hinderlijk worden ervaren zeker in een gebied waar eigenlijk geen andere geluiden zijn waar te nemen. In een stad ligt de geluidsproductie een stuk hoger. s’Nachts zouden ze meer geluid maken, omdat de wind dan op grond niveau gaat liggen en op hoogte juist harder gaat waaien. Dat is nog wel een punt van aandacht. Op het gebied van geluid is een enorme inhaalslag gemaakt, moderne molens zijn een stuk stiller geworden. Dit is allemaal geregeld in nieuwe en uniforme regels voor de maximale geluidsbelasting die windmolens mogen produceren. De nieuwe regels sluiten aan bij Europese standaarden en bevatten nog maar één norm waaraan windparken moeten voldoen. Hierbij kan handhavend worden opgetreden.

Slagschaduw
Ook slagschaduw wordt als hinderlijk ervaren. Afstand speelt een grote rol bij hinder van slagschaduw. Bij grotere afstanden is er minder hinder, doordat de wiek dan niet de hele zonneschijf kan bedekken en er geen volle schaduw meer valt. Ook de frequentie is belangrijk. Door de langzame draaiing van de molens van tegenwoordig is dat steeds minder geworden. De slagschaduw verplaatst zich in de loop van de dag van west naar oost. In de zomer, als de zon hoog staat, is het gebied kleiner dan in de winter.

Als in de omgeving van een windturbine de slagschaduw als hinderlijk wordt ervaren, kan de betreffende windmolen even worden stilgezet tijdens het passeren van de slagschaduw. Van tevoren is precies te voorspellen in welk gebied, rond een te bouwen windmolen, slagschaduw hinderlijk zou kunnen worden.

Vogels
Windmolens zouden het leven van vele vogels kosten en dat valt niet te ontkennen. Het aantal vogels dat door windmolens om het leven komt ligt in de buurt van 10.000 per jaar. Ter vergelijking: er komen 2 miljoen vogels om op het asfalt, 1,5 miljoen door de jacht en 1 miljoen door hoogspanningskabels.

Uitzicht
Windturbines worden als lelijk ervaren in het landschap, er treedt horizon-vervuiling op. Dit is erg persoonlijk. Op Kreta is bijvoorbeeld een windmolenpark halfweg tussen Matala en Knossos een toeristische trekpleister vanwege het panoramische uitzicht.

Opbrengsten
Over de harde feiten valt moeilijk van mening te verschillen. Een grote windmolen heeft een opbrengst van 8 miljoen kWh per jaar en om dit verhaal kort te houden: het is een duurzame vorm van energie. Dit wil niets anders zeggen dan dat men onbeperkt van deze energie kan genieten zonder het milieu in gevaar te brengen.

Locatie
Maar dat stelt ons nog steeds voor de vraag: moet dat aan de Gouweveerse dijk? De ChristenUnie heeft zich in het verleden altijd positief uitgelaten over plaatsing van windmolens op deze locatie. En de ChristenUnie is voorstander van iedere vorm van duurzame energieopwekking, wat nu nog weegt zijn de bezwaren van de omwonenden.

We zijn er nog niet uit!

Wie zijn we en wat hebben we te bieden?

Fri, 06 May 2011 19:16:16 +0200

De ChristenUnie is op het moment niet de populairste partij van Nederland. Er zijn commissies opgericht om de tegenvallende verkiezingsuitslagen te interpreteren, onze partijleider draagt het stokje over en in de kranten vallen de recensenten over elkaar heen: welke christelijke partij bereikt het meest? Zijn we overbodig of heeft de ChristenUnie op ons eiland een rol van betekenis?

Confessionelen

Sowieso hebben we bestaansrecht. En dat recht wordt (gelukkig) door anderen aan ons gegeven. Zolang er nog mensen ChristenUnie stemmen betekent het dat er nog steeds mensen zijn die willen dat deze partij voor hen het woord voert, zo werkt een democratie. Dan ben je nog steeds populair (in de ware zin van het woord).

Wat er dan gezegd moet worden is een ander punt. We hebben onszelf een confessionele middenpartij genoemd. De ChristenUnie vertrekt vanuit een open Bijbel en wil ook bij ieder besluit kunnen toetsen aan die open Bijbel. De ene keer zal dat liberaler zijn, de andere keer zullen we de overheid zich meer laten bemoeien met het dagelijks leven. We hopen een Godgegeven realistisch mensbeeld te hebben, zowel negatief als positief. Dat is ons vertrekpunt.

Toepassen in plaats van aanpassen

Terug naar de tegenvallende resultaten en onze rol in de plaatselijke politiek. Moeten we onze punten aanpassen om meer aan te sluiten bij de kiezers? Hierboven is gesteld dat we de Bijbel als norm moeten nemen, niet de stemmers. Dus daar zullen we onze standpunten eerst aan moeten toetsen, iedere keer weer. En onze eigen motivatie trouwens ook. Het moet te zien zijn dat standpunten niet worden aangepast aan de heersende norm in de krant, maar dat we Bijbelse normen willen toepassen zoals rechtvaardigheid en rentmeesterschap, hoe onpopulair dat soms ook zal zijn.

Overbodig?

Om te stellen dat dit overbodig is, is in een democratie niet aan ons. De kiezers mogen aangeven of dit uit de tijd is of niet. Òf (en laten we dat niet hopen) dat we ongemerkt zijn afgeweken van onze idealen. Het is alleen vaak zo moeilijk om duidelijk te maken waarom we iets doen. En daar kunnen we wel iets aan doen – dichtbij de bewoners staan en in gesprek blijven.

De grootste partij zullen we nooit worden, als we maar op het juiste paadje lopen.

Een kleurig palet

Wed, 13 Apr 2011 18:20:05 +0200

Aan de rand van Zierikzee staat een enorm groot, kleurig gebouw van vier verdiepingen. Nieuwsgierig als ik ben neem ik er een kijkje. Het gebouw oogt enorm, dat mag ook wel, want die morgen melden zich maar liefst twee-en-een-half duizend kinderen zich.

Hoe groot het gebouw ook is, iedereen lijkt heel makkelijk zijn weg te vinden. Ik zie kinderen met groene Radartasjes in de lift verdwijnen en vind ze vijf hoog weer terug. Ook de paarse lift is druk bezocht en stopt bij verdieping vier. Het blijkt het Reformatorisch- en RK- onderwijs te zijn. De leerlingen met felblauwe tasjes hebben het makkelijk: één trap omhoog blijkt de Obase-verdieping te zijn.

Al snel is het gekrioel over en lijkt iedereen zijn plekje in het immense gebouw gevonden te hebben. Voor mij even de tijd om op de begane grond verder te gluren. Het is trouwens aangenaam koel in het gebouw, ondanks de felle zon buiten. Het lijkt erop dat de gemeente goed geïnvesteerd heeft in een gezond binnenklimaat.

Al snel beland ik in een grote bibliotheek. Grote rijen computers en “stilte-werkplekken” vullen de wanden. In het midden rijen geordende boekenkasten vol met alles wat een basisschoolkind zich aan boeken maar wensen kan.

Als ik verder dwaal kom ik langs een of andere kinderopvang, te horen aan het gekwetter van de druk spelende peutertjes. Snel loop ik door en kom in een lange gang met heel veel deuren. Elke deur zijn eigen kleur, de regenboog is compleet aanwezig. Als ik zachtjes doorloop is me al snel duidelijk wat het betekent: logopedist, huisarts, dyslexiebehandelaar, orthopedagoog, … lees ik op de bordjes. Alles wat maar de zorg van het kind raakt lijkt aanwezig.

De gang eindigt en een schitterende zaal met gezellige zitjes. Dat zal een wachtruimte zijn. Achter de zaal loop ik door in een brede gang, die de entree blijkt te zijn tot een immens sportcomplex. Ook hier lijkt alles aanwezig: sportzalen, een zwembad, tennisbanen, fitnessruimte, … werkelijk alles wat maar met sport te maken heeft is terug te vinden.

Ik besluit nog even de lift naar boven te nemen en uit te stappen op de Radarverdieping. Het is heel rustig. Alle 30 groepen zijn met de dagopening bezig. Tenminste, als ik op de digiborden kijk zie ik veel bijbelplaten en liederen staan. In de ruime gangen kom ik allerlei werkplekken tegen. Stiltehoeken met heerlijke banken en afgesloten werkplekken met computers. Als ik een lokaal in gluur, zie ik net een groep 8 die de I-pads te voorschijn haalt om met de rekenles te beginnen.

Een droom? Of een realistisch toekomstbeeld?

Het schetst wel de enorme uitdaging waar de gemeente en het onderwijs op Schouwen-Duiveland voor staat: hoe ziet het onderwijs er over 20 jaar op Schouwen-Duiveland uit?! Wat in ieder geval zeker is: we zullen met elkaar zo’n 17% minder leerlingen hebben.

En dan dringen al snel de vragen zich op: hoeveel scholen moeten we in stand houden? En waar moeten die scholen staan? Welke kernen wel en welke niet? En welke denominaties op welke kernen? Hoe groot moeten die scholen zijn? Of houden zoals het is? Of toch naar één grote school? Hoe krijgen we al de leerlingen daar dan elke morgen? Het historisch tramlijntje doortrekken door alle kernen?

Gaat sluiten van scholen ten koste van de leefbaarheid in de kernen? Zullen de kernen vergrijzen? Leeglopen? Verpauperen?

Geen makkelijk palet aan vragen. Maar er moeten wel antwoorden op komen. Indertijd bij de bouw van het nieuwe gemeentehuis wist de gemeente niet de juiste kleur vloerbedekking te kiezen, dus werd het complete gamma maar afgedrukt. Daar komen ze nu niet mee weg! Samen met het onderwijs zal de gemeente binnenkort heldere keuzes moeten maken.

Welke uitgangspunten zijn daarin belangrijk?

Wees van één ding overtuigd: elke vereniging, elke school, elke leerkracht gaat maar voor één ding: het beste voor het kind! Een school die dat niet doet, zou moeten sluiten en een leerkracht die niet die houding heeft direct moeten stoppen. In alle keuzes zullen zij altijd het welzijn van het kind voorop stellen.

Daarbij is belangrijk om niet het gevoel en de emotie voorop te stellen, maar te kijken wat evidence-based is, dus uitgaan van datgene, waarvan we weten dat het werkt en ECHT het beste is voor het kind. Dan kunnen keuzes soms heel anders uitpakken. We kunnen wel denken dat een kleine school schadelijk is voor een kind, maar is dat zo? En is groot altijd goed voor het kind? De inspectie gaf onlangs aan dat percentagegewijs meer kleine scholen zwak zijn dan grote? Hoe komt zo’n cijfer tot stand? Waar ligt dat aan? En hoe zit het andersom: hoeveel kleine scholen zijn juist sterk t.o.v. grote scholen? Goed omgaan met cijfers en gegevens is nog niet zo makkelijk.

En… keuzes heeft ook met kleur te maken (toch weer dat palet), immers zal een Radarleerkracht soms andere keuzes maken dat een leerkracht die Obase dient. Radar kiest vanuit zijn identiteit, Obase zal niet anders doen. Ook visie op onderwijs, leren en ontwikkeling zullen doorslaggevend zijn. Dat palet aan kleuren en meningen mag er zijn, maar zal wel tot gezamenlijke keuzes moeten leiden.

Tja, dan kom je op een gevoelig punt: we zullen moeten samenwerken! Het eiland is maar klein en het aantal leerlingen niet groot. Samenwerken is essentieel: samen de schouders onder kwalitatief onderwijs. Samen daar waar het kan: in de Speciale basisschool, in dyslexiebehandeling, in hoogbegaafdheidonderwijs, in sport, …. genoeg wat je samen kan doen, zonder je kleur te hoeven verloochenen.

Laat één ding duidelijk zijn: kwalitatief goed onderwijs zit niet in klein of groot. Een goede leerkracht voor een groep 6 zal niet anders zijn dan een goede leerkracht voor een groep 4,5,6. Beiden zullen goed klassenmanagement moeten laten zien. Beiden zullen gaan voor afstemmingsgericht onderwijs met heldere prestatiedoelen. Daarvoor hoef je niet één grote school te bouwen. Toch maar houden zoals het is?

Het is niet anders, maar tenslotte komt altijd geld om de hoek kijken. Het moet betaalbaar zijn. En dat zal voor een groot deelt de keuzes gaan bepalen. Hoe jammer het ook is.

Of ik de antwoorden heb? Nee. Maar ik ben er van overtuigd dat je NU heldere keuzes moet maken: met elkaar! Alle onderwijsdenominaties samen met de gemeente. Waar staan we over 20 jaar. En vandaar uit de keuzes van nu maken. Niet andersom! Misschien is het over 20 jaar dan wel één grote school, met 30 dependances, in elk dorp één. Dat zou zo maar kunnen.

Clemens Pronk

Meelopen met de brandweer Schouwen-Duiveland

Sat, 26 Mar 2011 16:22:46 +0100

Dinsdag 21 maart had ik om 14.00 uur afgesproken met brandweercommandant Dirk-Jan Bestman.

Aan hem had ik gevraagd eens een dagje mee te mogen lopen, om als raadslid meer inzicht te krijgen in de taken van de brandweer. Ik vraag me af hoe de toekomst eruit ziet voor de (vrijwillige) brandweer, denk bijvoorbeeld aan de veiligheidsregio, het overkoepelend orgaan van de diverse gemeenten.

Om half 3 had ik een gesprek met de beroepsbrandweer van de gemeente Schouwen-Duiveland. Deze mensen hebben tot taak om het beleid te maken en dragen er zorg voor dat het vrijwillige korps in onze gemeente blijft draaien. Onze vrijwillige brandweer telt 165 mensen. Aan het eind van mijn (mee)loop dag ben ik erachter gekomen dat er weinig vrijwillig meer bij is. Het enige wat nog vrijwillig gebeurt, is de handtekening, verder moeten de brandweermensen aan allerlei eisen voldoen.

Ik mocht ook meekijken tijdens de wekelijkse oefenavond van het korps Renesse, een leuke club mensen, die zich met hart en ziel in zetten voor de veiligheid van de inwoners van Renesse. De bevelvoerder heeft net een bijscholing gedaan van 8 dagen. Dit hield in: 8 dagen vrij nemen bij je werkgever, om de bijscholing/cursus te volgen. De cursus is volgens het zogenaamde “train de trainer”-principe, één man of vrouw volgt een bepaalde cursus en geeft dan de opgedane kennis door aan de rest van het korps. Na afloop van de oefenavond hebben we nog wat nagepraat in de kazerne, daar hoorde ik over de goede resultaten van samenwerking . Zo is een brandweerman uit Kerkwerve overdag inzetbaar voor Renesse, zodat deze overdag op volle sterkte zijn. Het was in het begin wel wennen voor de korpsen, omdat het “ieder voor zich” was, en als brandweerman/vrouw uit Renesse ging je bijvoorbeeld nooit naar de post Brouwershaven. Gelukkig is dat nu anders en zien de vrijwilligers de 9 brandweerposten die we hebben in onze gemeente als 1 korps.

Er staat de brandweer heel wat te wachten. Zo zal er in deze periode een besluit worden genomen over de spreiding van het aantal posten. De veiligheidsregio is in aantocht, wat wordt de plaats van de brandweer? Wat gaat de brandweer merken van de bezuinigingen die de gemeente moet doorvoeren?

Kortom, nog heel veel onduidelijkheid, onzekerheid en ondanks dit zie je toch dat de vrijwillige brandweer gewoon doorgaat met hun wekelijkse oefeningen om zo bekwaam te blijven voor onze veiligheid.

Ik wil de brandweer hartelijk bedanken voor het dagje mee lopen en de heldere uitleg die ik heb gekregen. Het was een leerzame en zinvolle dag.

Wim Dorst

(tip: kijk ook eens op de mooie website van de Brandweer Schouwen-Duiveland)

Visserij op Schouwen-Duiveland: meer dan centen

Tue, 22 Mar 2011 21:57:21 +0100

Als raadsleden waren we uitgenodigd op de jaarvergadering van de Visserijvereniging Bruinisse. En niet alleen wij, maar iedereen die betrokken is bij de visserij, zowel zakelijk als sociaal. In het dorpshuis van Bruinisse moesten stoelen bijgezet worden. Dan is te zien dat de visserijsector niet alleen economisch erg belangrijk is voor ons eiland, maar ook voor sterke sociale banden zorgt. En die sector willen we behouden.

De jaarrede door de voorzitter Wout van de Berg was scherp, met wat luchtige uitstapjes. Hij keek terug op het proces waarin de milieuorganisaties met de vissers tot een convenant kwamen en wat dat tot nu toe heeft opgeleverd. Er is erg hard gewerkt om de mzi's werkbaar te krijgen en voordat de lat weer omhoog gaat, is het belangrijk dat mosselzaad van de Oosterschelde naar de Waddenzee gebracht mag worden. Op de percelen in de Waddenzee groeien de mossels een stuk beter. Tot nu toe was zuid-noord transport nooit mogelijk uit angst voor de introductie van exoten vanuit de Oosterschelde naar de Waddenzee. Ook in het convenant worden afspraken over het zuid-noord transport als cruciaal gezien. Deze noot moet nu eerst worden gekraakt met de ondertekenaars van het convenant, voordat de vissers nog meer mzi's in het water willen hangen. Of, zoals de voorzitter het verwoordde, voordat er nog meer plastic in de zee komt.

Wat is een filmhuis je waard?

Sat, 12 Mar 2011 15:44:11 +0100

Dat het filmhuis wel wat waard was vond iedereen. Maar tot in hoeverre zijn er subsidies nodig of moet je de programmering zo gaan maken dat er sowieso voldoende geld binnenkomt? Tijdens de opening van de week waarin FiZi haar tienjarig jubileum viert, discussieerden gedeputeerde Harry van Waveren, voorzitter Daan van der Wekken en cultureel ondernemer Marcel Willemse over deze stelling. Het filmtheater laat films zien die niet altijd even makkelijk te verteren zijn, zo bleek ook weer gisteravond. De zogenaamde 'filmhuis'-films zijn vaak niet bedoeld om het verstand op nul te zetten, maar om de kijker aan het denken te zetten. Over je eigen ik, over andere culturen, over andersdenkenden. Dit is juist belangrijk in een omgeving als de onze, waar je jezelf soms zo goed kunt afschermen voor de het 'andere'.

Maar, wie moet dat betalen? Tot nu toe geeft de gemeente een kleine bijdrage, die een exploitatietekort precies voorkomt. Daar kun je je geen buil aan vallen. Straks wordt het fiZi echter verplaatst naar de Weverij, een prachtgebouw op een prachtplaats. We hopen dat de bekendheid van het filmtheater hiermee fors zal toenemen. Dan kan het echter niet op vrijwilligers blijven draaien en moet het bestuur met creativiteit nieuwe inkomstenbronnen aanboren. En dat bestuur heeft nog mooie ideeën liggen, waarbij we van harte hopen dat hierin geen concessies gedaan hoeft te worden aan de kwaliteit van de films. Dus vooralsnog zien we vooral kansen voor dit mooie initiatief.

De kampeernota aangevuld

Fri, 25 Feb 2011 23:03:01 +0100

Als er één beleidsnota van de gemeente up-to-date is, is dat de kampeernota wel. Na de laatste wijzigingen in 2009 werden op 24 februari 2011 de laatste aanbevelingen verwerkt. Wat inhield dat de campingeigenaar meer vrijheid krijgt bij de invulling van zijn terrein, maar nog steeds binnen gemeentelijke kaders. Zo mogen voortaan 30% van de standplaatsen op een camping bestaan uit permanente kampeermiddelen, met een maximum van honderd. Ook mogen de eigenaren zelf besluiten over de invulling van de groenstroken tussen twee recreatieterreinen in.

Als gemeente geef je hiermee een sturingsmiddel uit handen, maar de ondernemers weten zeer goed dat de klanten van tegenwoordig hoge eisen stellen aan uiterlijk en inrichting van het terrein. Om een zo aantrekkelijk mogelijk aanbod te hebben zijn deze wijzigingen nodig.

Het is ons zeer duidelijk dat het 'primitieve' kamperen grotendeels voorbij is en dat er steeds meer huisjes bij zullen komen. Maar wij willen wel dat er een duidelijk verschil blijft tussen kampeer- en recreatiewoningenterreinen. Er komt nu een gemeentelijk onderzoek naar de ontwikkeling van deze markt. We zijn benieuwd wat daar uit komt. Wie weet, zijn er dan weer nieuwe aanpassingen gewenst. Met als doel een kwalitatief uitstekend recreatieaanbod, gedragen door de bewoners.